محروم‌كردن وى از زنش « 1 » بر مبناى اجتهاد عمل نموده است ؟ آيا بخشيدن مصر و مردم آن به‌عنوان طعمه‌اى براى جلب ابن عاص يا خريد وجدان و دين مردم براى بيعت‌گيرى فرزند فاجرش يزيد هم نوعى اجتهاد به‌شمار مىآيد ؟ اگر معاويه در تمامى اين موارد تاويل و اجتهاد كرده باشد ، پس ابو جهل و ابو لهب و ديگر مشركانى كه به جنگ رسول خدا در بدر و احد و احزاب رفتند نيز تاويل كرده بودند ! . . . دوم : تمامى كسانى كه براى معاويه عذر تراشيده‌اند در كتاب‌هاى فقهى خود به صراحت گفته‌اند كه خروج بر حاكم ستمگر روا نيست بلكه بايد براى جلوگيرى از خونريزى ، بر ستمكارى وى صبر پيشه كرد . با وجود اين به معاويه اين اجازه را دادند كه بر امام عادل خروج كند تا آنجا كه به دليل فتنه وى بيش

--> الولد للفراش و للعاهر الحجر يعنى فرزند از بستر حلال برمىخيزد و زناكار بهره‌اش از زنازاده سنگ است يعنى هيچ نسبت فرزندى نيست . چهارم قتل حجر و دوستان اوست ، واى بر او از حجر و دوستانش ، واى بر او از حجر و دوستانش ، واى بر او از حجر و دوستانش . براى اطلاع بيشتر بنگر : طبرى : 4 / 202 و 11 / 375 ، سير اعلام النبلاء : 1 / 237 ، مسند احمد : 4 / 421 ، وقعة صفين : 246 ، المعجم الكبير : 1 / 427 ، العقد الفريد : 4 / 345 ، الاستيعاب : 412 ، اسد الغابة : 3 / 106 ، تهذيب ابن عساكر : 7 / 206 ، الاصابه : 2 / 260 ، الطبقات الكبرى : 4 / 222 ، صفوة الصفوة : 1 / 238 ، سيره ابن هشام : 4 / 179 . ( 1 ) - بنگر به داستان كامل در الإتحاف بحب الأشراف شبراوى به تحقيق اينجانب : 446 ، معاوية بن ابى سفيان فى الميزان العقاد : 159 ، شيخ المضيرة ابو هريرة محمود ابو ريه : 235 ، الامامة و السياسة : 1 / 217 ، دراسة عن ارينب بنت اسحاق ، عبد اللّه بن حسون العلى ، چ الزهراء سال 1950 ، كمامة الزهر و فريدة الدهر ابن بدرون در شرح قصيده ابن عبدون : مصر 1340 ه